Jan Kiedrowski (ur. 22 stycznia 1932 w Rębiechowie, zm. 19 stycznia 1989 w Pradze) – dyplomata, dziennikarz, tłumacz oraz kaszubski działacz polityczny i kulturalny. Członek Zrzeszenia Studentów Polskich a potem PZPR.
Życiorys Urodzony na kaszubskiej wsi, mieszkaniec Gdańska. Jeszcze jako dziecko w okresie II wojny światowej trafił na teren III Rzeszy, gdzie przez cztery lata pracował przymusowo w gospodarstwie niemieckiego junkra. Absolwent Wydziału Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego (1957). Działacz Zrzeszenia Kaszubskiego (obecnie Zrzeszenie Kaszubsko-Pomorskie) organizacji powstałej po przełomie październikowym 1956 r., w klimacie głębokiej nieufności władz wobec Kaszubów. Współpracował z wieloma działaczami Pomorza m.in. z Lechem Bądkowskim, który stał się jego mentorem w tamtym okresie. Zaraz po studiach w 1957 wraz ze swoimi przyjaciółmi, m.in. Tadeuszem Bolduanem i Stanisławem Dziadoniem (ps. „Karol Rozbicki”) zorganizował i współtworzył dwutygodnik „KASZËBE”, wydawany w Gdańsku organ Zarządu Głównego Zrzeszenia Kaszubskiego, do którego pisał felietony w języku kaszubskim (np.: „Toczków Hanes wanóży po Kaszëbach”). W latach 1959–1963 był członkiem redakcji „Głosu Wybrzeża”.