Zachowane teksty Analiza historyczna i filologiczna zachowanych fragmentów należących do spuścizny po Antiochijczyku doprowadziła badaczy do wyróżnienia dwóch grup tekstów. Pierwsza pochodzi ze wspomnianych ekscerptów Konstantyna Porfirogenety i została nazwana konstantyńską. Zawiera głównie wiadomości o republice rzymskiej i Cesarstwie do czasów Justyniana I. Korzystająca z pragmatycznej metody historiografii hellenistycznej, została napisana dobrą grecką koine. Tekst, z którego pochodzą wchodzące w jej skład urywki, powstał najprawdopodobniej na przełomie XI/X wieku. Korzystali z niej w swych dziełach autorzy Księgi Suda, Jerzy Kedren, Jan Tzetzes, Maksym Planudes.
Druga grupa, znajdująca się w pochodzących z XVII wieku ekscerptach Salmazjusza i dlatego nazwana salmazjańską, stanowi wyraźnie starszą warstwę Kroniki Antiochijczyka, pochodzącą z VII wieku. Ujęta w potocznym języku ludowym, stanowi przykład typowej kroniki bizantyńskiej, co niektórym badaczom nasunęło myśl, że może pochodzić od innego autora, nazwanego umownie Pseudo-Janem Antiochijczykiem. Z tekstów tej grupy korzystali Jerzy Monach, Symeon Magister i Logoteta, Leon Gramatyk i Konstantyn Manasses.
Pod imieniem Jana Antiochiczyka zachował się też w kodeksie palatyńskim obszerny Komentarz do Odysei (Hypòthesis).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bizantyńscy historycy 610–717 Kategoria:Pisarze VII wieku Kategoria:Zmarli w VI wieku