Zawodnicy w sumo zawodowym (ō-zumō, wielkie sumo) podzieleni są według rang zawodniczych (nadawanych za osiągnięcia, tzn. wygrywanie walk w turniejach honbasho) na tzw. dywizje. Każda dywizja, oprócz najwyższej – makuuchi – zawiera jeden nazwany stopień (o takiej samej nazwie, jak dywizja), a zawodnikom nadaje się kolejny numer w randze (np. jonokuchi 15, sandanme 25 itp.). Podobna klasyfikacja istnieje wewnątrz rangi maegashira, zawodników san'yaku w określonym stopniu uważa się za równych sobie.
Istnieje jeszcze podział na „wschód” i „zachód” – tradycyjnie oznaczający stronę ringu, na której staje zawodnik do walki, przy czym wschód jest bardziej prestiżowy – stąd istnienie stopni np. wschodni maegashira 10 i zachodni maegashira 10.
Zawodnik (rikishi) zaczynający karierę w sumo zawodowym mieszka i trenuje w heya – „stajni” sumo. Gdy zostanie wystawiony do turnieju po raz pierwszy, jest określany jako zapaśnik bez rangi maezumō. Wyniki w turnieju są podstawą do jego klasyfikacji w dywizji jonokuchi.