upierzenie różniło się nieznacznie jedynie u ptaków młodocianych.
Status i zagrożenia Według IUCN gatunek klasyfikowany jest jako zagrożony wyginięciem (EN – endangered). Zasięg jego występowania wynosi 13 km² i ograniczony jest do suchych lasów, porośniętych rośliną Pisonia grandis z rodziny dziwaczkowatych. Zagrożenie dla gatunku stanowi drapieżnictwo ze strony zdziczałych kotów oraz szczurów polinezyjskich (Rattus exulans), a także niszczenie środowiska przez owce; zakazanie polowań na zwierzęta na tej wyspie przyczyniło się do zwiększenia liczby owiec. Do wyginięcia podgatunku nominatywnego, ostatni raz widzianego w 1975 roku, przyczyniło się drapieżnictwo introdukowanego puchacza wirginijskiego (Bubo virginianus), a także majny brunatnej (Acridotheres tristis). W 2000 roku populacja szacowana była na 80–125 par (tj. 160–250 dojrzałych osobników). W 2019 roku szacowano ją na 220–330 dojrzałych osobników; trend liczebności oceniono jako stabilny.
Przypisy Nazewnictwo polskie za:
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Monarki Kategoria:Ptaki Oceanii Kategoria:Fauna endemiczna Polinezji Francuskiej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1854 roku Kategoria:Taksony opisane przez Gustava Hartlauba