Rosyjski Komitet Ewakuacyjny (ros. Русский эвакуационный комитет) – rosyjski emigracyjny organ polityczny w Polsce na pocz. lat dwudziestych XX wieku.
Komitet został utworzony pod koniec czerwca 1920 roku w Warszawie z inicjatywy Borysa W. Sawinkowa, po kilku spotkaniach z Naczelnikiem Państwa Józefem Piłsudskim. W skład Komisji Wykonawczej weszli m.in. prof. Dmitrij W. Fiłosofow jako zastępca przewodniczącego i sekretarz generalny, baron Aleksandr A. Dikhof-Derental i jego żona Ł. J. Dikhof-Derental, gen. N. G. Bułanow, Zinaida Gippius, K. Ł. Herszelman,S. P. Głazenap, Dmitrij M. Odyniec, W. W. Ulanicki, Wiktor W. Portugałow. Reprezentantem strony polskiej był płk Bogusław Miedziński, jeden z najbliższych współpracowników J. Piłsudskiego.
Zadaniem Komitetu było organizowanie wyjazdu wojskowych rosyjskich, którzy znaleźli się na terytorium państwa polskiego, na Krym, gdzie działała Armia Rosyjska pod dowództwem gen. Piotra N. Wrangla. We wrześniu przemianowano go na Rosyjski Komitet Polityczny. Wiązało się to ze zmianą polityki władz polskich w stosunku do Białych Rosjan. Komitet miał obecnie pełnić rolę alternatywnego rosyjskiego przedstawicielstwa narodowego. Zadaniem Komitetu była kontrola nad polityczną i wojskową działalnością emigracji rosyjskiej w Polsce.