Eleonora Plantagenet zwana również Nadobną Dziewicą z Bretanii, Bretońską Damą oraz Perłą Bretanii (1182/84–10 sierpnia 1241) – najstarsza córka księcia Bretanii Godfryda II oraz Konstancji bretońskiej. Jako dziedziczka (wedle porządku nie-salickiego) ziem angielskich, andegaweńskich oraz akwitańskich od 1203 roku stanowiła potencjalne zagrożenie dla swojego stryja Jana bez Ziemi oraz kuzyna Henryka III, przez co była więziona od 1202 roku do śmierci. Fakt ten uniemożliwił jej objęcie władzy w księstwie Bretanii.
Podobnie jak cesarzowej Matyldy oraz Elżbiety York, jej prawo do tronu miało niewielkie poparcie wśród baronów. Istnieje osąd jakoby jej uwięzienie było jednym z "najbardziej nieuzasadnionych czynów króla Jana"The History of Bristol, Civil and Ecclesiastical: Including Biographical Notices of Eminent and Distinguished Natives, John Corry i John Evans, s.219Chilcott's new guide to Bristol, Clifton and the Hotwells, s.15. Choć żyła dość wygodnieImprisoning Medieval Women by Gwen Seabourne, ss.67, 70, 79 i 81-83, formalnie wolna od oskarżeńSir Frederick Pollock, The History of English Law before the Time of Edward I, tom 2 i poza celąThomas B. The magnificent century: The pageant of England. Garden City: Doubleday, 1951. s.4–7, pozostawała więźniem stanu.