Iosif (Jazep) Alaksandrawicz Jucho (; , Iosif Aleksandrowicz Jucho; ur. 19 marca 1921 w Pińsku lub w Mińsku, zm. 29 lipca 2004) – białoruski historyk prawa, doktor nauk prawniczych (odpowiednik polskiego stopnia doktora habilitowanego), profesor.
Życiorys Urodził się 19 marca 1921 roku w Pińsku, w województwie poleskim II Rzeczypospolitej (według innego źródła w Mińsku, w Sowieckiej Socjalistycznej Republice Białorusi, ZSRR). W latach 1939–1946 służył w szeregach Armii Czerwonej, brał udział w walkach na froncie wschodnim II wojny światowej. W 1949 roku ukończył Miński Instytut Prawa. W latach 1949–1951 był sędzią ludowym rejonu woroszyłowskiego Mińska. W latach 1952–1956 pracował w Instytucie Filozofii i Prawa Akademii Nauk Białoruskiej SRR. W latach 1961–1964 pełnił funkcję zastępcy przewodniczącego Komisji Prawa przy Radzie Ministrów Białoruskiej SRR. W latach 1956–1960 i od 1964 roku pracował na Białoruskim Uniwersytecie Państwowym (BUP) jako docent, kierownik katedry, zastępca dziekana Wydziału Prawa, profesor Katedry Teorii i Historii Państwa i Prawa. W 1982 roku uzyskał stopień doktora nauk prawniczych (odpowiednik polskiego stopnia doktora habilitowanego), a w 1983 roku – tytuł profesora. Zmarł 29 lipca 2004 roku.