Specyficzny aspekt wczesnowiosenny to geofity, pokrywające ziemię kobiercem, gdzie największy udział ma ziarnopłon wiosenny, a także złoć żółta, zawilec żółty i gajowy. W aspekcie letnim runo tworzą liczne byliny, typowe dla wilgotnych lasów liściastych, takie jak czyściec leśny, czartawa pospolita, niecierpek pospolity czy kostrzewa olbrzymia.
Występuje wyraźna zmienność siedliskowa, co skutkuje rozróżnieniem na dwa podzespoły:
Ficario-Ulmetum typicum – typowy, występujący głównie w dolinach wielkich rzek niżowych. Główny czynnik ekologiczny stanowią okresowe zalewy, a glebą charakterystyczną jest drobnoziarnista mada rzeczna. Wyróżnia się (słabo) udziałem klonu polnego Acer campestre.
Ficario-Ulmetum chrysosplenietosum (lub asaretosum) – łęgi występujące poza dolinami, związane z wilgotnymi zagłębieniami, dolinami małych cieków, jeziorami, rynnami terenowymi, wąwozami. Charakter zdeterminowany jest przez ruch wody niebędący zalewem powierzchniowym;