Torbiel zawiązkowa (cystis follicularis) — powstaje w czasie rozwoju zawiązka zęba z nabłonka szkliwnego brzegu siecznego lub powierzchni żującej. W niej samej lub między nią a szkliwem gromadzi się płyn. Jeśli w badaniu rtg odległość między ścianą torbieli a koroną zęba wynosi powyżej 2,5 mm jest to torbiel zawiązkowa, gdy mniej niż 2,5 mm jest to fizjologiczny mieszek zawiązka. Torbiel przyczepia się do zęba na wysokości styku szkliwa i cementu. Wyróżnia się postacie w zależności od umiejscowienia: centralne, okołokoronowe, boczne, okołokorzeniowe i okalające. Występuje znacznie częściej w żuchwie niż w szczęce. Związana jest zwykle z zębem mądrości i drugim przedtrzonowcem, w szczęce z kłem i zębem mądrości. Jej wyściółkę stanowi nabłonek wielowarstwowy płaski nierogowaciejący z pojedynczymi ameloblastami co odróżnia ją od keratocysty i brak nacieku zapalnego w ścianie, który jest w torbielach zapalnych. Torbiel związkowa może występować w zależności od okresu odontogenezy z całkowicie wytworzonym zębem, częściowo wytworzonym zębem, bez zawiązka zęba. Torbiel rośnie powoli, nie dając dolegliwości. W późniejszym okresie występuje rozdęcie kości i przemieszczenie sąsiednich zębów.