Pylenie metalu – forma wysokotemperaturowej korozji metali zachodząca w atmosferze gazów o wysokiej aktywności węgla i w przedziale temperatur 400–800 °C. Nazwa pochodzi od pyłu, który powstaje na skutek procesu degradacji. Proces ten prowadzić może do poważnych uszkodzeń instalacji przemysłowych (głównie rur) w zakładach hutniczych, rafineryjnych, petrochemicznych i chemicznych.
Historia Pierwsze publikacje na temat tego rodzaju korozji pojawiły się w latach 50. XX w. W 1945 roku Camp i współpracownicy opisali pylenie metalu występujące w instalacji do reformingu nafty. Pod koniec lat 50. prowadzono badania mające na celu dokładniejsze poznanie i opis mechanizmu tego procesu skupiając się na badaniu reformingu z parą naftową. Równocześnie prowadzone były badania mające na celu opis mechanizmu pylenia metali w stalach niklowych oraz chromowo niklowych. W latach 60. wykryty został mechanizm pylenia stali niskostopowych. Obecnie wiele jednostek badawczych prowadzi badania nad różnymi rodzajami metali.
Mechanizm Mechanizm tej formy korozji jest złożony i różni się w zależności od materiału. Pomimo wielu badań, jego poprawność została potwierdzona eksperymentalnie jedynie dla najprostszych przypadków.