– kanonierka japońskiej marynarki wojennej, drugi okręt typu Maya. Wziął udział w wojnie chińsko-japońskiej i w wojnie rosyjsko-japońskiej.
Budowa i opis Budowane w stoczniach japońskich kanonierki typu Maya były niewielkimi okrętami o żelaznej, jak „Chōkai”, lub żelazno-stalowej konstrukcji. Dla odróżnienia od innych jednostek swego typu „Chōkai” miał namalowany na burcie czerwony pas. Okręty napędzały po dwie maszyny parowe podwójnego rozprężania o mocy 960 ihp (inne źródło: 700 hp); parę dostarczały dwa kotły cylindryczne, a dwie śruby nadawały prędkość 12 węzłów. Zapas węgla wynosił 60 t; kanonierki miały też w pełne ożaglowanie typu szkuner.
„Chōkai” zgodnie z pierwotnym planem był uzbrojony w ciężką armatę Kruppa 210 mm, o długości lufy 22 kalibry(L/22), jedną armatę 120 mm, L/22 i dwie sztuki broni maszynowej; okręt miał też taran. W późniejszym okresie okręt został przezbrojony w dwa działa 150 mm.
Służba W czasie wojny chińsko-japońskiej, we wrześniu 1894, „Chōkai” razem z kanonierkami „Maya”, „Tsukushi” i „Banjō” operował na Taedong-gang, wspierając działania wojsk lądowych;