Claude Lévi-Strauss mały|Trójkąt kulinarny C. Lévi-Straussa Podwaliny współczesnej antropologii jedzenia dał Claude Lévi-Strauss w swoim artykule Trójkąt kulinarny (1965). Levi-Strauss był strukturalistą, opracował oparte na opozycjach binarnych trójkątne pole semantyczne, obrazujące przejście człowieka od natury do kultury. Trzy wierzchołki trójkąta kulinarnego obrazują trzy kategorie posiłków: surowe, warzone i zepsute. Kategorię pokarmów „warzonych” Levi-Strauss podzielił z kolei na pokarmy „pieczone”, podczas gdy zachodzi bezpośredni kontakt ze środkiem przetwarzającym pokarm (połączenie niezapośredniczone), „gotowane” podczas gdy surowa żywność przetwarzana jest za pomocą wody i naczynia (połączenie zapośredniczone) oraz „wędzenie”, czyli powolne warzenie pokarmów, za pomocą powietrza.
Lévi-Strauss, posługując się opozycjami binarnymi nieprzetworzone-przetworzone, surowe-warzone, pieczone-gotowane, odpowiadającymi opozycji natura-kultura, stworzył schemat mający obrazować przejście człowieka od natury do kultury. „Surowe” jest biegunem nienacechowanym, który ulega przekształceniu kulturalnemu w „warzone”, lub przekształceniu naturalnemu w „zepsute”, „warzone” i „zepsute” są więc biegunami nacechowanymi.