mały Czerwona msza – w liturgii Kościoła katolickiego jest to msza w rycie rzymskim, przeznaczona dla pracowników wymiaru sprawiedliwości. Uczestniczą w niej sędziowie, prokuratorzy, adwokaci, profesorowie i studenci prawa oraz przedstawiciele rządu, którzy modlą się o przewodnictwo Ducha Świętego na czas pracy. Nazwa wywodzi się od koloru szat liturgicznych, których używa kapłan podczas sprawowania liturgii wotywnej do Ducha Świętego (czerwony kolor używany jest bowiem podczas celebracji związanych z Duchem Świętym, symbolizuje on języki ognia, które zstąpiły na Apostołów w dniu Pięćdziesiątnicy – Dz 2,1-4).
Europa Tradycja odprawiania czerwonej mszy sięga średniowiecza. Pierwszy raz odprawiono ją w Paryżu w 1245 roku. Z czasem rozprzestrzeniła się ona na większość krajów europejskich. W Anglii czerwoną mszę zaczęto celebrować za panowania Edwarda II, ok. 1310 roku. Zwyczaj ten zanikł w okresie reformacji i powrócił w 1891 roku. Początkowo liturgię odprawiano w kościele św. Anzelma i św. Cecylii (d. Kaplica Sardyńska) w Londynie, a od 1904 w katedrze westminsterskiej. Obecnie odprawia się ją w pierwszą niedzielę po wspomnieniu św. Michała Archanioła (zazwyczaj pierwsza niedziela października). Każdego roku intencje na liturgię opracowuje Towarzystwo im. Tomasza Morusa.