thumb|Grób mjr Leona Furmanowicza
Leon Furmanowicz (ur. 11 marca 1899 w Kłecku w powiecie gnieźnieńskim, zm. 11 grudnia 1972 w Poznaniu) – uczestnik powstania wielkopolskiego, podporucznik w 15 Wielkopolskim pułku artylerii lekkiej, w stopniu majora dowódca 8 dywizjonu artylerii przeciwlotniczej w Toruniu.
Życiorys Był synem młynarza Józefa Furmanowicza i Pelagii z domu Urbańskiej. Po ukończeniu szkoły podstawowej w Kłecku, rozpoczął naukę w Seminarium Nauczycielskim w Lesznie, następnie w Rawiczu i Rogoźnie. Stąd w 1917 roku został powołany do armii niemieckiej, z której zdezerterował w listopadzie 1918 roku. W tym samym miesiącu wstąpił ochotniczo do Rady Robotniczo-Żołnierskiej w Wągrowcu, Od 30 grudnia do 13 lutego 1919 roku brał czynny udział w powstaniu wielkopolskim. 25 lutego 1919 roku został przeniesiony do Wielkopolskiego pułku artylerii lekkiej. Służąc w nim awansował na bombardiera (1 marca 1919) i kaprala (1 kwietnia 1919).