Ignacy Jasiński (ur. 7 grudnia 1833 w Kaliszu, zm. 16 października 1878 w Meranie) – polski malarz, powstaniec styczniowy, zesłaniec.
Życiorys Był synem Marii za Strzyżowskich i Franciszka Jasińskiego (ur. 1780 w Stopnicy) i bratem Antoniego Ludwika (ur. 1832, zm. 1903). Ojciec od roku mieszkał w Kaliszu, gdzie zaczął pracować jako rachmistrz w kontroli skarbowej województwa kaliskiego.
Brat jego dziadka Jana Jasińskiego − Jakub − był bohaterem insurekcji kościuszkowskiej. Zginął w Warszawie w 1794 roku.
thumb|Ignacy Jasiński, Przemienienie Pańskie Ignacy Jasiński ukończył gimnazjum gubernialne w Suwałkach w 1852. W 1854 roku Ignacy zaczął studiować w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie w klasie Rafała Hadziewicza, a zarazem studiował na Akademii Medyko-Chirurgicznej. Jako student Ignacy Jasiński zaangażowany był w ruch niepodległościowy. W 1861 roku pojawił się jego rysunek patriotyczny Polski przedstawionej jako „Obłąkana”. W 1863 roku oskarżony o przynależność do partii Mierosławskiego i udział w spisku na życie carskiego namiestnika Berga został skazany na zesłanie w głąb Rosji do Wiatki wraz z Teofilią Błędkowską (Teofilą Blendkowską). W archiwach Wiatki (obecnie Kirow), znajdują się akta policji carskiej z aresztowania obojga w Warszawie, wyroku w Pskowie i zsyłki do Wiatki w 1864 roku.