Analiza kroplowa (mikroanaliza) – metoda analizy jakościowej, którą w pierwszych dekadach XX w. opracowali i . W analizie kroplowej reakcje zostają przeprowadzone na płytkach porcelanowych (białych lub czarnych) z wgłębieniami, na bibule filtracyjnej lub szkiełkach zegarkowych. Na płytkę bądź bibułkę nanosi się pipetą kroplę badanego roztworu oraz kroplę roztworu odczynnika, która powoduje powstanie charakterystycznego zabarwienia.
W czasie przeprowadzania reakcji na bibule wykorzystywana jest kapilarno-adsorpcyjne właściwości papieru. Ciecz wsiąka w bibułę, a powstający barwny związek podlega procesowi adsorpcji na niewielkiej części bibuły, co zwiększa czułość wykorzystywanej reakcji analitycznej. Nie ma konieczności stosowania długich operacji strącania, sączenia, przemywania i rozpuszczania.
Przykłady zastosowań Przykładem zastosowania metody analizy kroplowej jest równoczesne wykrywanie jonów żelazocyjankowych i rodankowych. Kroplę badanego roztworu umieszcza się na bibule nasyconej roztworem soli żelaza(III). W środku powstaje niebieska plamka trudno rozpuszczalnego błękitu pruskiego, czyli żelazocyjanku żelaza(III), , a wokół niej tworzy się czerwony pierścień rodankowego kompleksu żelaza(III).