Pamięć tunelowa (ang. tunnel memory) - zjawisko powstające w momencie przeżywania silnych emocji (np. bycie świadkiem morderstwa), przejawiające się zapamiętaniem jedynie określonego warunku danego zdarzenia przy całkowitym pominięciu pozostałych jego aspektów. Z upływem czasu efekt może ulec zanikowi – ludzie uzyskują dostęp do pozostałych elementów przeżytej sytuacji. Zjawisko to można tłumaczyć powstawaniem pobudzenia fizjologicznego, powodującego zwężenie pola uwagi, które wiąże się z lepszym przetwarzaniem informacji znajdujących się w centrum pola widzenia, kosztem informacji umiejscowionych na jego peryferiach (Easterbrook, 1959). Takie same rezultaty wywołuje emocja strachu (Newman i in., 1993). Badania nad pamięcią tunelową W badaniu Safera, Christiansona, Autry'ego i Osterlunda (1998) wskazano na związek między traumatycznymi zdarzeniami a zjawiskiem pamięci tunelowej. Założono, że osoba badana będzie nieświadomie kierować swoją uwagę na informacje krytyczne (np. wygląd pistoletu czy grymas cierpiącej ofiary). Podczas eksperymentu pokazywano badanym 11 kolorowych, neutralnych slajdów (każdy przez 5 sekund), przedstawiających spacerującą po parku kobietę z psem, która napotyka mężczyznę. Osoby badane podzielono na dwie grupy.