Czynnik indukowany hipoksją 2 (HIF-2, z ang. hipoxia inducible factor 2) – jeden z kilku czynników transkrypcyjnych indukowanych hipoksją (niedotlenieniem). HIF-2 składa się z dwóch różnych podjednostek białkowych (HIF-2α i HIF-2β) tworzących funkcjonalny heterodimer. Ten kompleks białkowy charakteryzuje się dużą konserwatywnością (zachowaniem struktury i funkcji) wśród różnych organizmów aerobowych. Wraz z czynnikiem HIF-1 odgrywa ważną rolę w utrzymaniu homeostazy tlenowej w komórkach. Obie podjednostki białkowe cechuje strukturalne podobieństwo.
Odmiany HIF-2 HIF-2α HIF-2α znany jest również jako śródbłonkowe białko 1 zawierające domenę PAS (EPAS1, z ang. endothelial PAS domain-containing protein 1). Białko to u człowieka kodowane jest przez gen EPAS1 zlokalizowany między 16 a 21 prążkiem krótkiego ramienia chromosomu 2. Zbudowane jest ono z 870 reszt aminokwasowych o łącznej masie 96,459 kDa. Charakterystyczną cechą jest występowanie N-końcowej domeny helisa-pętla-helisa wiążącej określone, docelowe sekwencje DNA będące pod kontrolą tego czynnika transkrypcyjnego. Ta domena odróżnia HIF-2 od HIF-1, w którym analogiczny motyw rozpoznaje odmienne sekwencje DNA, w efekcie geny podlegające regulacji przez te czynniki mogą być różne.