Iwan Danyłowycz Łytwynenko, ukr. Іван Данилович Литвиненко (ur. 4 stycznia 1891 we wsi Chorużiwka, zm. 17 lutego 1947 w Kijowie) – ukraiński wojskowy (pułkownik), emigracyjny działacz wojskowy, współpracownik służb wywiadowczych Rządu Ukraińskiej Republiki Ludowej na Emigracji, członek Siczy Poleskiej, a następnie UPA podczas II wojny światowej.
Życiorys Ukończył szkołę wiejską, po czym kursy handlowe w Moskwie. Po wybuchu I wojny światowej został zmobilizowany do armii rosyjskiej. Służył jako oficer. Pod koniec 1917 przeszedł do nowo formowanych ukraińskich sił zbrojnych. Służył krótko w 147 Pieszej Drużynie Woroneskiej, po czym przeszedł do 1 Ukraińskiego Pułku Wartowniczego. Od początku stycznia 1918 dowodził 11 Sotnią 3 Kurenia, a kilkanaście dni później 3 Kureniem 1 Kijowskiego Pułku Wartowniczego. Następnie pełnił funkcję zastępcy dowódcy, a potem dowódcy 1 Zaporoskiego Pułku Pieszego im. hetmana Doroszenko. W styczniu 1920 został dowódcą 1 Dywizji Zaporoskiej. Brał udział w I Marszu Zimowym.