thumb|Tablica w kościele św. Jacka w Warszawie, upamiętniająca poległych cichociemnych, w tym Romualda Bielskiego Romuald Bielski, pseud. Bej, vel Jan Banasiak (ur. w Starem koło Połtawy, zm. prawdopodobnie w 1945 w KL Sachsenhausen) – oficer Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej, podpułkownik saperów Polskich Sił Zbrojnych, Sztabu Naczelnego Wodza, Armii Krajowej, uczestnik powstania warszawskiego, cichociemny, kawaler Orderu Virtuti Militari. Zwykły Znak Spadochronowy nr 0258, Bojowy Znak Spadochronowy nr 1608.
Życiorys Od 1912 uczył się w Szkole Realnej Towarzystwa Wzajemnej Pomocy Subiektów, w 1919 zdał egzamin dojrzałości w Odessie. Od 1917 członek ZHP, Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” i POW w Mławie. W latach 1933–1936 pilot Chorągwi Lubelskiej ZHP, do 1937 sekretarz Komendy Hufca ZHP Puławy.
4 kwietnia 1919 jako ochotnik wstąpił do kompanii inżynieryjnej 4 Dywizji Strzelców Polskich gen. Lucjana Żeligowskiego, uczestniczył m.in. w ofensywie na froncie ukraińskim do Zbrucza. Od 5 października 1919 w Szkole Podchorążych Saperów w Warszawie. Po jej ukończeniu przydzielony jako młodszy oficer, następnie zastępca dowódcy 2 plutonu batalionu zapasowego 2 pułku saperów kaniowskich.