Po upływie 7 minut samolotem odlecieli do Włoch: płk Roman Rudkowski „Rudy”, mjr Zbigniew Sujkowski „Leliwa”, „Wygoda” oraz Jan Domański „Bartnicki”, emisariusz Stronnictwa Ludowego.

Od czerwca 1944 przydzielony do Wydziału Broni Szybkich Oddziału III Komendy Głównej Armii Krajowej.

W powstaniu warszawskim jako oficer III Oddziału (operacyjno-szkoleniowy) Komendy Głównej AK. Zaginął, dotąd sądzono, że prawdopodobnie poniósł śmierć w niewyjaśnionych okolicznościach. Jędrzej Tucholski w książce „Cichociemni” (IW PAX, Warszawa 1984, s. 295) podaje, że dwie osoby oświadczyły że zginął, trzecia, że został ranny i po kapitulacji [powstania] wywieziony ze szpitalem do Rzeszy. Według relacji przechowywanej w Archiwum Akt Nowych, miał wiosną 1945 zginąć w obozie koncentracyjnym w Sachsenhausen pod fałszywymi danymi Jan Banasiak.

Awanse podporucznik – 1 sierpnia 1920 porucznik – 14 lutego 1923 kapitan – ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932 major – ze starszeństwem od 19 marca 1939

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 13468 Krzyż Niepodległości Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918-1921 „Polska Swemu Obrońcy” Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal Międzysojuszniczy „Médaille Interalliée” medal Pro Ecclesia et Pontifice.