Kenneth Marlar Taylor (ur. 23 grudnia 1919 w Enid, zm. 25 listopada 2006 w Tucson) – amerykański wojskowy, pilot myśliwski okresu II wojny światowej, jeden z nielicznych, którzy zdołali wystartować i skutecznie walczyć z nieprzyjacielem podczas ataku na Pearl Harbor. Po zakończeniu wojny pozostał w służbie w US Air Force i Air National Guard, awansując do stopnia generalskiego.
Życiorys Kenneth M. Taylor urodził się w Enid, dzieciństwo spędził w Hominy w stanie Oklahoma. W 1938 roku rozpoczął studia na University of Oklahoma w Norman. Porzucił je jednak po dwóch latach i wstąpił do Army Air Corps. Po ukończeniu kursu pilotażu, w kwietniu 1941 roku został awansowany do stopnia podporucznika (Second Lieutenant) i skierowany do stacjonującego na Wheeler Field w pobliżu Honolulu na Hawajach 47 Dywizjonu Pościgowego (47th Pursuit Squadron), dowodzonego przez majora Gordona H. Austina. Wraz ze swym kolegą, George’em Welchem, zostali mianowani dowódcami eskadr.