Za podjętą, jako pierwsi z nielicznych w ogóle pilotów akcję, obaj zostali uznani za pierwszych bohaterów wojny, odznaczeni Distinguished Service Cross, a Taylor otrzymał również Purpurowe Serce.
W listopadzie 1942 roku, jako dowódca eskadry w 44 Dywizjonie Myśliwskim (44th Fighter Squadron) Taylor został skierowany na lotnisko Henderson Field na Guadalcanalu. W trakcie walk zestrzelił na pewno jeden nieprzyjacielski samolot i odniósł kontuzję nogi podczas japońskiego nalotu, co wykluczyło go z akcji bojowych. W dalszym ciągu kariery wojskowej dowodził różnymi jednostkami i pracował w sztabach, łącznie z Joint Chiefs of Staff. Odszedł z USAF w 1967 roku w stopniu pułkownika (Colonel), po czym rozpoczął służbę jako dowódca alaskańskiej Air National Guard. Do przejścia w stan spoczynku w 1971 roku osiągnął stopnień jednogwiazdkowego generała (Brigadier General). W cywilu zajmował się pracą w ubezpieczeniach.
Oprócz Distinguished Service Cross był odznaczony również Distinguished Service Medal, Legion of Merit i Air Medal.