Skworczyk karoliński (Aplonis pelzelni) – gatunek małego ptaka z rodziny szpakowatych (Sturnidae). Endemiczny dla wyspy Pohnpei (Mikronezja). Prawdopodobnie wymarły.
Morfologia Długość ciała wynosi około 16,5 cm, w tym ogon ok. 6 cm i dziób 2,1 cm. Upierzenie jednolicie smolistobrązowe, z jaśniejszymi skrzydłami i ogonem.
Zasięg występowania Gatunek endemiczny dla wyspy Pohnpei w Mikronezji, gdzie jego zasięg występowania obejmował około 110 km². Środowisko życia stanowiły ciemne, wilgotne górskie lasy, na wysokości co najmniej 425 m n.p.m.; obserwowano go także na plantacjach. Obserwacje zgłoszone jako dotyczące skworczyka karolińskiego mówiły o osobnikach na drzewach Campnosperma brevipetiolata, charakterystycznych dla Mikronezji.
Status, zagrożenia Według IUCN gatunek klasyfikowany jako krytycznie zagrożony wyginięciem (CR – Critically Endangered). Ostatnia pewna obserwacja miała miejsce 4 lipca 1995 roku – poprzednia 7 marca 1956 roku, kiedy to zebrano dwa okazy. Osobnik napotkany w roku 1995 został zestrzelony, odkryto go w trakcie wyprawy herpetologicznej. Nie są znane dokładne przyczyny niskiej liczebności gatunku. Nagłe zmniejszenie się populacji nastąpiło w latach 30. XX wieku, gdy przez 3 miesiące zebrano około 60 osobników. Już w 1948 roku gatunek był bardzo rzadki.