Kamienica Adama Ciąglińskiego w Warszawie|thumb Adam Wincenty Ciągliński (ur. 26 grudnia 1860 w Warszawie, zm. 8 października 1933 tamże) – polski lekarz neurolog i fizjoterapeuta, autor prac z dziedziny statystyki medycznej.
Życiorys Był synem Franciszka i Emilii Żulińskiej, siostry Romana Żulińskiego. Brat malarza Jana Ciąglińskiego (1858–1913). Miał jeszcze jednego brata, Napoleona, i troje przyrodniego rodzeństwa: Wandę, Anielę i Józefa.
Studiował medycynę na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim, stopień lekarza uzyskał cum eximia laude 4 czerwca 1885 roku. Uzupełniał studia za granicą, u Charcota w Paryżu i Erba w Heidelbergu. Po powrocie do Warszawy otrzymał stanowisko ordynatora nadetatowego w klinice terapeutycznej, w sezonie letnim praktykował w zakładzie przyrodoleczniczym Jana Bielińskiego w Nowym Mieście nad Pilicą. 9 grudnia 1889 otrzymał stopień doktora medycyny na podstawie dysertacji poświęconej grzybicom. Od 1892 był młodszym ordynatorem w Szpitalu Dzieciątka Jezus i lekarzem ambulatorium przy tym szpitalu. Od 1891 pracował w Zakładzie leczniczym hydropatyczno-pneumatycznym dla chorych przychodzących, od 1893 był jego właścicielem. Ciągliński był lekarzem Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej, w 1898 roku zastępcą lekarza naczelnego kolei. Stanowisko stracił w 1913 roku w związku z upaństwowieniem kolei.