XX w., nie przyniosły dużego poparcia.
W 1947 roku, gdy w Bengalu władzę objął Kongres Narodowy, Suhrawardy opuścił tamtejszy rząd. W przeciwieństwie do innych czołowych polityków Ligi, nie opuścił jednak rodzinnych terenów i nie wyjechał do nowo powstałego Pakistanu. Gdy w kraju doszło do zamieszek między hindusami a muzułmanami, Suhrawardy spotkał się z Mahatmą Gandhim, aby przekonać go do zatrzymania politycznej przemocy i uspokojenia nastrojów hindusów w Kalkucie[Gandhi’s Passion, The Life and Legacy of Mahatma Gandhi. By Stanley Wolpert, Oxford University Press].. Suhrawardy powrócił do Dhaki gdzie dołączył do Ligi Muzułmańskiej Awami zorganizowanej przez Muhammada Ali Bogra. W 1950 roku, Suhrawardy uczestniczył w procesie konsolidacji partii Pakistanu Wschodniego. Wraz z czołowymi przywódcami bengalskimi takimi jak Abul Kasem Fazlul Huq i Abdul Hamid Khan Bhashani, utworzył sojusz polityczny pod nazwą Jukta Front. Sojusz zorganizowany przez partię odniósł zwycięstwo w wyborach powszechnych w Pakistanie Wschodnim w 1954 roku. Pod rządami Ali Bogra, Shurawardy pełnił funkcję ministra.