Grób Teodora Łapińskiego na cmentarzu Powązkowskim|thumb Teodor Łapiński (ur. 7 października 1872 w Puławach, zm. 11 grudnia 1954 w Warszawie) – polski lekarz psychiatra, lekarz naczelny Szpitala św. Jana Bożego w latach 1921–1934. Po II wojnie światowej praktykował w LublińcuRocznik Lekarski Rzeczypospolitej Polskiej na rok 1948 s. 261.
Pochowany jest na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 103, rząd 5, miejsce 27).
Wybrane prace Karol Rychliński, Teodor Łapiński. Dwa przyczynki do barwienia włókien nerwowych. „Przegląd Lekarski” 40 (21), s. 283–284, 1901 Przyczynek do nauki o psychozach powstających wskutek urazu głowy. „Medycyna” 31 (49, 50, 51), s. 1102–1104, 1124–1127, 1139–1143, 1903 „Uraz a choroby umysłowe” W: Ciągliński A. (red). Prace I-go Zjazdu neurologów, psychiatrów i psychologów polskich odbytego w Warszawie 11–12–13 października 1909 r. Warszawa: E. Wende i sp., 1910 s. 530–541 W sprawie projektu zakładu dla umysłowo chorych mieszkańców Warszawy. „Zdrowie” 12, 1912 Zasady psychiatryi praktycznej z uwzględnieniem potrzeb kraju. „Gazeta Lekarska” 52 (43, 44, 45), s. 345–347, 353–355, 360–362, 1918
Zaburzenia psychiczne w chorobach zakaźnych. „Nowiny Lekarskie”, 1925 Szpital Jana Bożego w Warszawie. Sprawozdanie za rok 1925. „Nowiny Psychjatryczne” 4 (1/2), s. 96–100, 1926 Szpital Jana Bożego w roku 1928.