Propozycje Według Josepha Stiglitza strefa euro potrzebuje wprowadzenia nowych mechanizmów gwarantujących, że każde państwo będzie rozwijało się w odpowiednim tempie. Wymaga to pogłębienia integracji politycznej i gospodarczej albo rozwiązania strefy euro. W przeciwnym wypadku długotrwałe kryzysy będą się powtarzać. Według Stigliza sztywny wymóg utrzymywania deficytu budżetowego poniżej 3% PKB działa jak automatyczny destabilizator, gdy w wyniku kryzysu spadają dochody. W tej sytuacji cięcia wydatków prowadzą do dalszego spadku PKB.
Do podstawowych braków strefy euro Stiglitz zalicza brak : skutecznego nadzoru bankowego nad bankami działającymi w całej Unii oraz brak unijnych gwarancji depozytów, aby zapobiegać ucieczkom kapitału z państw przeżywających trudności, co prowadzi do ich dalszego osłabienia.
Euroobligacje zostały zaproponowane przez Komisję Europejską w 2011 r. jako sposób wyjścia z kryzysu zadłużeniowego. Euroobligacje byłby emitowane przez strefę euro a pieniądze rozdzielane między poszczególne państwa, co sprawiłoby, że byłyby znacznie tańsze dla państw bardzo zadłużonych. Euroobligacje wymagałyby wzmocnienia nadzoru finansów i koordynacji działań aby uniknąć pokusy nadużycia i zapewnić zrównoważenie finansów publicznych.