Ewald Woldemarowicz von Renteln, ros. Эвальд Вольдемарович фон Рентельн (ur. 29 marca 1893 w majątku Gut Bremmerfeldt w rejonie Paide, zm. 5 stycznia 1947https://www.geni.com/people/Georg-Voldemar-Ewert-von-Renteln/6000000060387371844) – rosyjski, a następnie estoński wojskowy (rotmistrz), dowódca 750 Wschodniego Pułku Specjalnego Przeznaczenia, przemianowanego na 750 Kozacki Pułk Grenadierów, a ostatecznie 360 Kozacki Pułk Grenadierów, następnie kozackiej brygady kawalerii, a potem 3 Kozackiej Dywizji Płastuńskiej podczas II wojny światowej.
Służył w armii rosyjskiej. W 1913 r. został młodszym oficerem, a następnie sztabsrotmistrzem w lejbgwardii Pułku Konnego. Brał udział w I wojnie światowej. Od grudnia 1918 r. w stopniu majora służył w Rosyjskiej Kompanii Oficerskiej Pułku Bałtyckiego (Baltenregiment) w składzie armii estońskiej. Na początku 1919 r. wstąpił do Armii Północno-Zachodniej gen. Nikołaja N. Judenicza. Otrzymał stopień rotmistrza. Objął dowództwo 2 Batalionu Pułku Ostrowskiego. Po klęsce wojsk Białych zamieszkał w Polsce. Po ataku wojsk niemieckich na ZSRR 22 czerwca 1941 r., wstąpił pod koniec sierpnia tego roku do Wehrmachtu. Na początku listopada 1942 r. został dowódcą 750 Wschodniego Pułku Specjalnego Przeznaczenia, przeniesionego w 1943 r.