Aleksandr Wasiljewicz Czeriaczukin, ros. Александр Васильевич Черячукин (ur. w stanicy Bogojawlienskaja, zm. 12 maja 1944 w okupowanej Nicei) – rosyjski wojskowy i dyplomata (generał), emigracyjny działacz kombatancki i kulturalny, pisarz.
Życiorys W 1890 r. ukończył doński korpus kadetów, a następnie Michajłowską Akademię Artylerii. Służył w lejbgwardii 6 Dońskiej Baterii Artylerii w Gwardyjskiej Brygadzie Artylerii Konnej. W 1893 r. awansował do stopnia chorążego, zaś w 1897 r. sotnika. W 1899 r. w stopniu podesauła ukończył Nikołajewską Akademię Sztabu Generalnego. Awansowany na kapitana. Został oficerem sztabowym przy sztabie Kijowskiego Okręgu Wojskowego. Od 1901 r. dowodził szwadronem w 28 Nowogródzkim Pułku Dragonów. W 1902 r. objął funkcję oberoficera do specjalnych poruczeń przy sztabie XII Korpusu Armijnego. Od 1904 r. w stopniu podpułkownika był szefem строевого oddziału sztabu Twierdzy Kronsztad. W 1908 r. awansował na pułkownika. W 1910 r. został szefem sztabu 10 Dywizji Kawalerii, zaś w 1913 r. objął dowództwo 11 Dońskiego Pułku Kozackiego. Brał udział w I wojnie światowej. Od pocz. 1915 r. dowodził 2 Zaamurską Pograniczną Brygadą Konną. Odznaczono go Orderem Św. Jerzego 4 klasy. W poł. czerwca tego roku objął funkcję szefa sztabu IV Korpusu Kawalerii. Na pocz. grudnia został generałem majorem.