Po zajęciu Litwy przez Armię Czerwoną latem 1940 r., wyjechał do Niemiec, skąd przybył do okupowanej Warszawy. Kontynuował pisanie wierszy i niedokończonej powieści. Po ataku wojsk niemieckich na ZSRR 22 czerwca 1941 r., podjął decyzję o prowadzeniu walki przeciwko bolszewizmowi. Wstąpił do Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej (ROA). Następnie przeszedł do 1 Kozackiej Dywizji Kawalerii, w składzie której walczył na Bałkanach, a potem w Austrii. Pod koniec wojny w ramach 1 Rosyjskiej Armii Narodowej przeszedł do Liechtensteinu, gdzie wraz z pozostałymi wojskowymi został internowany. Po wyjściu na wolność przebywał w obozie dla uchodźców cywilnych w zachodnich Niemczech. Zmienił nazwisko na Czeslawski, prawdopodobnie obawiając się wydania Sowietom. Następnie wyemigrował do Argentyny, gdzie pracował na budowach. Pisał artykuły do pisma wojskowego „Czasowoj”. Kontynuował twórczość poetycką pod pseudonimem „Jurij Pskowitianin”. W 1956 r. opublikowano jego zbiór wierszy pt. „Skazy. Sbornik poezii o zaczatii Rusi, ot Dwugławogo orła do Biełogo znamieni”. Działał w organizacjach monarchistycznych.