Rufin Franciszek Janusz (ur. 20 lipca 1912 w Żołyni, zm. 14 grudnia 2002 w Brodach) – polski duchowny katolicki, bernardyn, kapelan Armii Krajowej w stopniu kapitana.
Życiorys Urodził się 20 lipca 1912 w Żołyni jako syn Antoniego i Katarzyny z domu Szura. Ukończył miejscową szkołę podstawową. Naukę kontynuował w Gimnazjum nr 1 im. Jana Długosza w Nowym Sączu. 30 września 1929 wstąpił do Zakonu Bernardynów, rozpoczynając nowicjat w Leżajsku. W 1930 został wysłany do Sokala, gdzie kontynuował naukę w zakonnym Studium Gimnazjalnym. W 1934 udał się do Lwowa, celem odbycia studiów filozoficzno-teologicznych, przygotowujących do przyjęcia sakramentu święceń.
Po zajęciu Lwowa przez wojska radzieckie br. Rufin Janusz został skierowany do Tarnowa. Odbył przyspieszony kurs studiów i 23 grudnia 1939 przyjął święcenia kapłańskie. 3 lutego 1940 rozpoczął posługę w klasztorze w Przeworsku. 6 stycznia 1941 decyzją prowincjała został gwardianem klasztoru przeworskiego. Rozpoczął wówczas remont obiektu, celem usunięcia zniszczeń spowodowanych pobytem w klasztorze wojsk niemieckich. Ponadto podejmował liczne próby ożywienia duszpasterstwa.