3 grudnia rozpoczęło się serbskie kontrnatarcie. Głównym celem ataku stał się austriacki 16 Korpus, który został odrzucony i poniósł ciężkie straty. Kontynuujące manewr okrążający jednostki nie były w stanie szybko wesprzeć rozbite oddziały 16 Korpusu. 5 grudnia oddziały 1 armii serbskiej zajęły strategiczne wzgórze Suvobor, kluczowe w systemie obrony oddziałów austro-węgierskich. Dzień później generał Potiorek nakazał odwrót, zaś próba odzyskania utraconego terenu 8 grudnia zatrzymała się na skutecznie bronionych pozycjach 2 armii serbskiej. Kontratak dowodzonej przez gen. Stepę Stepanovicia 2 armii pozwolił na odzyskanie Valjeva i wyparcie Austriaków za Sawę.
Konsekwencje bitwy W bitwie nad Kolubarą poległo 28 tysięcy żołnierzy armii austro-węgierskiej, rannych zostało ponad 100 tysięcy, do niewoli trafiło 76 tysięcy. Serbskie straty były nieco mniejsze (22 tysięcy zabitych). Serbowie przejęli ogromną ilość sprzętu wojskowego porzuconego przez nieprzyjaciela. Za niepowodzenie operacji kolubarskiej marszałek Potiorek został odsunięty, a jego miejsce zajął arcyksiążę Eugeniusz. Austro-Węgry musiały wstrzymać operacje przeciwko Serbii, ale działania wojenne 1914 naruszyły znacząco potencjał armii serbskiej.
Bibliografia
Kategoria:Bitwy kampanii serbskiej podczas I wojny światowej Kategoria:Bitwy w historii Serbii Kategoria:Bitwy w historii Austro-Węgier Kategoria:Bitwy w 1914