Frank Francis Frisch (ur. 9 września 1898, zm. 12 marca 1974) – amerykański baseballista, który występował na pozycji drugobazowego przez 19 sezonów w Major League Baseball.
Frisch studiował na Fordham University, gdzie w latach 1917–1919 grał w drużynie uniwersyteckiej Fordham Rams. 14 czerwca 1919 podpisał kontrakt jako wolny agent z New York Giants, w którym zadebiutował trzy dni później w meczu przeciwko Chicago Cubs jako pinch hitter. W sezonie 1921 skradł najwięcej baz w National League (49) i wystąpił we wszystkich meczach World Series, w których Giants pokonali New York Yankees 5–3 (grano wówczas w systemie best-of-nine). Rok później Giants zdobyli mistrzowski tytuł po raz drugi z rzędu po pokonaniu ponownie New York Yankees 4–0.
W grudniu 1926 wraz z Jimmym Ringiem został oddany do St. Louis Cardinals za Rogersa Hornsby'ego. W 1931 został wybrany MVP National League i po raz trzeci w karierze zwyciężył w World Series, zaś dwa lata później wystąpił w zorganizowanym po raz pierwszy Meczu Gwiazd. W 1937 zakończył karierę.