Początkowo, zgodnie z ustaleniami Złotej Bulli Karola IV, w kolegium elektorskim zasiadali: 25px arcybiskup Moguncji, arcykanclerz Rzeszy; 25px arcybiskup Kolonii, arcykanclerz Włoch; 25px arcybiskup Trewiru, arcykanclerz Burgundii;
25px król czeski, arcypodczaszy Rzeszy; 25px książę saski, arcymarszałek Rzeszy; 25px margrabia brandenburski, arcykomornik Rzeszy; 25px hrabia palatyn Palatynatu Reńskiego, arcystolnik Rzeszy.
Liczba wzrosła do ośmiu, kiedy w 1623 roku książę Bawarii przejął wyborczą godność hrabiego Palatynatu, a hrabia Palatynatu z kolei odzyskał jednak osobny głos w kolegium elektorów, zgodnie z podpisanym w 1648 pokojem westfalskim, obejmując nowy urząd arcyskarbnika. W 1692 został obdarzony tytułem arcychorążego Rzeszy i funkcją dziewiątego księcia elektora książę Hanoweru (Brunszwiku-Lüneburga) podczas wojny dziewięcioletniej. W 1777 zmarł natomiast bezdzietnie elektor bawarski Maksymilian III Józef, a Bawarię zajął palatyn reński Karol IV Teodor. Nie otrzymał on jednak tym samym dwóch głosów elektorskich.