Skrajna Teriańska Turnia (, , ) – jedna z wielu turni w Grani Hrubego w słowackiej części Tatr Wysokich. Jest położona między Skrajną Teriańską Szczerbiną na południowym wschodzie, oddzielającą ją od znacznie wybitniejszej Wielkiej Teriańskiej Turni, a szeroką Teriańską Przełęczą Niżnią na północnym zachodzie, która oddziela ją od Zadniej Bednarzowej Turni. W widoku od zachodu obydwie te turnie całkowicie zlewają się z sobą.
Opadająca ku północy i północnemu wschodowi (stoki Doliny Hlińskiej) ściana Skrajnej Teriańskiej Turni o wysokości 550 m tworzy jedną całość ze ścianą Wielkiej Teriańskiej Turni. Od zachodu ogranicza ją żleb opadający spod Teriańskiej Przełęczy Niżniej, a od wschodu depresja Skrajnej Walowej Ławki, Żleb Grosza, trawniki Wielkiego Ogrodu i Rynna Kurtyki. Największą i najniżej opadającą formacją tej ściany jest jej północno-wschodni filar. Jego lewa część (patrząc od dołu) tworzy ograniczenie Wielkiego Ogrodu. W 2/3 wysokości jest olbrzymi, płytowy taras, któremu Władysław Cywiński nadał nazwę Teriańskiej Galerii. Na południowy zachód, do Niewcyrki, Skrajna Teriańska Turnia opada urwiskiem dużo niższym, niż ściana północno-wschodnia.