Zadnia Bednarzowa Ławka (, , ) – jedna z licznych przełęczy w Grani Hrubego w słowackich Tatrach Wysokich. Oddziela Bednarzową Kopkę na południowym wschodzie od Pośredniej Bednarzowej Turni na północnym zachodzie. Do dna Niewcyrki opada z niej piarżysto-trawiaste zbocze. Po stronie Doliny Hlińskiej odcinek grani pod przełęczą tworzą gładkie i równoległe płyty w dolnej prawej części (patrząc od dołu) kończące się w północnej depresji Pośredniej Bednarzowej Ławki. Z najniższej z nich (i zarazem największej) opada Komin Psotki.
Zadnia Bednarzowa Ławka to położona najdalej na południowy wschód z trzech Bednarzowych Ławek (pozostałe to Pośrednia Bednarzowa Ławka i Skrajna Bednarzowa Ławka), których nazwy – podobnie jak nazwy Bednarzowych Turni – upamiętniają Wojciecha Bednarza – przewodnika zasłużonego dla poznania masywu Hrubego Wierchu. Nadał je Witold Henryk Paryski w 8. tomie przewodnika wspinaczkowego w 1956 r.