Chen Cheng (; ur. 4 stycznia 1897, zm. 5 marca 1965) – chiński polityk i wojskowy, bliski współpracownik Czang Kaj-szeka.
Życiorys Urodził się we wsi Gaoshi w powiecie Qingtian w prowincji Zhejiang jako syn posiadacza ziemskiego. W latach 1918–1922 kształcił się na akademii wojskowej w Baoding, w 1920 roku wstąpił do Kuomintangu. Od 1924 roku wykładał w Akademii Whampoa, gdzie poznał Czang Kaj-szeka.
Podczas ekspedycji północnej dowodził własnym oddziałem, za zasługi wojenne został w 1927 roku awansowany do stopnia generała brygady. Po rozpoczęciu przez Czang Kaj-szeka w 1927 roku kampanii przeciwko komunistom przeprowadził ataki na ich bazy w prowincji Jiangxi. W 1936 roku został wysłany do prowincji Shanxi, gdzie w toku walk zadał komunistom ciężkie straty.
W trakcie wojny chińsko-japońskiej w latach 1937–1945 dowodził oddziałami walczącymi w prowincji Hubei, organizował obronę Chongqingu. W 1939 roku rozbił wojska japońskie w bitwie pod ChangshaMichael Dillon, China. A Modern History, I.B.Tauris, New York 2012, s. 232.. W grudniu 1944 roku został powołany na stanowisko ministra wojny. Po wznowieniu w 1946 roku chińskiej wojny domowej oddelegowany do Mandżurii, gdzie bezskutecznie walczył z siłami komunistycznymi.