Pośrednia Garajowa Turnia (, , ) – jedna z wielu turni w Grani Hrubego w słowackiej części Tatr Wysokich. Od Zadniej Garajowej Turni oddzielona jest ona siodłem Zadniej Garajowej Ławki, a od Skrajnej Garajowej Turni oddziela ją siodło Pośredniej Garajowej Ławki. Na południowy zachód, na Niżnią Garajową Rówień w Niewcyrce, opada z turni skalisto-trawiasta w górnej części i porośnięta kosodrzewiną, niezbyt stroma grzęda. Ma ona deniwelację około 600 m i podobną szerokość u podstawy. Na północ (Dolina Hlińska) z turni opada stroma ściana, dołem zwężająca się i zamieniająca w grzędę. Jej ograniczenie boczne tworzą dwie depresje opadające z Zadniej i Pośredniej Garajowej Ławki. Łączą się one z sobą około 200 m poniżej szczytu turni i tworzą żleb opadający do Garajowej Zatoki na dnie Doliny Hlińskiej.
Jest to środkowa z trzech Garajowych Turni – pozostałymi są Zadnia Garajowa Turnia i Skrajna Garajowa Turnia. Ich nazwy pochodzą od niedalekiej Dolinki Garajowej, a tej z kolei, jak i wielu innych obiektów w tym rejonie Tatr, od nazwiska niejakiego Garaja, wspólnika Juraja Jánošíka. Utworzył je Witold Henryk Paryski w 8. tomie przewodnika wspinaczkowego.