Awansowany na stopień podporucznika ze starszeństwem od 13 sierpnia 1933, na stopień porucznika ze starszeństwem od 1 stycznia 1935, od sierpnia 1935 przydzielony jako instruktor do kompanii szkoleniowej łączności Centralnej Szkole Podoficerów Korpusu Ochrony Pogranicza w twierdzy Osowiec. Od 28 czerwca 1939 przydzielony do kompanii łączności przy batalionie KOP „Snów”.
W kampanii wrześniowej 1939 nadal w kompanii łączności KOP. 19 września 1939 przekroczył granicę polsko-węgierską, od 24 września internowany. Uciekł 7 grudnia 1939, przez Jugosławię, następnie statkiem „Attina” dotarł 16 stycznia 1940 do Marsylii (Francja). 18 stycznia 1940 wstąpił do Wojska Polskiego we Francji, przydzielony jako zastępca dowódcy kompanii łączności 3 Dywizji Piechoty. Od 15 marca do 30 kwietnia uczestnik kursu technicznego w Centrum Wyszkolenia Łączności w Wersalu.
Po klęsce Francji ewakuowany z Le Verdon, 16 czerwca dotarł do Liverpoolu (Wielka Brytania), 1 lipca 1940 wstąpił do PSZ pod dowództwem brytyjskim, przydzielony jako dowódca plutonu 10 szwadronu łączności 10 Brygady Kawalerii Pancernej. Uczestnik kursu technicznego w Ośrodku Szkolenia Wojsk Łączności w Dundee (Szkocja).