Ryne Dee Sandberg (ur. 18 września 1959, zm. 28 lipca 2025) – amerykański baseballista, który występował na pozycji drugobazowego przez 16 sezonów w Major League Baseball.
Przebieg kariery Sandberg został wybrany w 20. rundzie draftu i początkowo grał w klubach farmerskich tego zespołu, między innymi w Oklahoma City 89ers, reprezentującym poziom Triple-A. W MLB zadebiutował 2 września 1981 w meczu przeciwko Atlanta Braves jako pinch runner. W styczniu 1982 w ramach wymiany zawodników przeszedł do Chicago Cubs.
W 1982 w głosowaniu do nagrody MLB Rookie of the Year Award w National League zajął 6. miejsce, zaś rok później po raz pierwszy w karierze zdobył Złotą Rękawicę. W sezonie 1984 po raz pierwszy wystąpił w Meczu Gwiazd i został wybrany MVP National League, otrzymał także po raz pierwszy nagrodę Silver Slugger Award. W 1990 zdobył najwięcej w lidze home runów (40).
2 marca 1992 podpisując czteroletni kontrakt wart 28,4 miliona dolarów stał się najlepiej opłacanym zawodnikiem w MLB. W 1997 zakończył karierę. W późniejszym okresie był między innymi menadżerem klubów farmerskich Chicago Cubs i Philadelphia Phillies. W 2005 został wybrany do Galerii Sław Baseballu.