Kazimierz Michał Skibiński (ur. 6 marca 1786 w Wilnie, zm. 1 marca 1858 w Kamieńcu Podolskim) – polski aktor, śpiewak, reżyser, dyrektor teatru.
Mąż śpiewaczki Wilhelminy Skibińskiej, ojciec inżyniera Karola Skibińskiego, autor „Pamiętnika aktora”, wydanego pośmiertnie w Warszawie w roku 1912.
Rozpoczął naukę w szkole w roku 1796.
Prowadził korespondencję z Ignacym Chodźką. Zaczął spisywać wspomnienia po przybyciu do Winnicy w roku 1853. Fragment wspomnień ukazał się za życia autora w „Gazecie Warszawskiej”.
W roku 1802 zapisał się do szkoły aktorskiej Antoniego Michała Bończy-Tomaszewskiego. Występował w teatrze wileńskim oraz w wielu miastach Wileńszczyzny. W roku 1805 rozpoczął występy w grupie teatralnej kierowanej przez Macieja Każyńskiego początkowo w Mińsku Litewskim, a następnie (od 12 XI 1805) w Wilnie. Z zespołem tym występował także w Witebsku, Biesienkiewiczach, Chotowie, Połocku, Oświeju, Rydze i Mitawie. W roku 1806 występował w Petersburgu. W repertuarze były m.in. sztuki polskie: ”Wesele Krakowskie” oraz „Górale i krakowiacy”. Na tym przedstawieniu był obecny Wielki Książę Konstanty. Po sukcesach w Petersburgu enterprener Każyński zdecydował się przejąć teatr wileński.