Śmierć Roxasa z kwietnia 1948 uczyniła z Quirino kolejnego prezydenta. Kontynuował prospołeczną oraz skupiającą się na rozwoju przemysłu politykę poprzednika. Kontynuował również odbudowę kraju ze zniszczeń wojennych. Nazywany ojcem filipińskiej industrializacji, zmagał się jednocześnie z komunistyczną rebelią. Wybrany na pełną kadencję prezydencką w 1949, w szeroko krytykowanych wyborach. Wysłał 7000 filipińskich żołnierzy do pogrążonej w wojnie Korei. Głową państwa był do 1953, nie uzyskał reelekcji. Zmarł w Novaliches 29 lutego 1956 w wyniku zawału mięśnia sercowego. Pochowany został na manilskim South Cemetery.
Życie prywatne 16 stycznia 1945 w rodzinnym Vigan poślubił Alicię Syquię. Została ona zabita wraz z trojgiem dzieci przez Japończyków w 1945.
Przypisy
Kategoria:Prezydenci Filipin Kategoria:Filipińscy parlamentarzyści Kategoria:Filipińscy prawnicy Kategoria:Urodzeni w 1890 Kategoria:Zmarli w 1956