Szerua-eterat (akad. Šērū'a-ēṭeratFrame G., Babylonia..., s. 195., tłum. „bogini Szerua jest tą, która ratuje/ocala”hasło ețēru, The Assyrian Dictionary, tom 4 (E), The Oriental Institute, Chicago 1958, s. 403.) – asyryjska księżniczka, najstarsza córka Asarhaddona (680-669 p.n.e.), siostra Aszurbanipala (669-627? p.n.e.) i Szamasz-szuma-ukina (668-648 p.n.e.).
Znany jest list, który Szerua-eterat napisała do Aszur-szarrat, żony swego brata Aszurbanipala, będącego wówczas jeszcze następcą tronu. W tłumaczeniu A. Leo Oppenheima treść tego listu brzmi następująco:
„Dlaczego nie piszesz do mnie listów, dlaczego nie przysyłasz mi żadnych ustnych wiadomości? Czy w rzeczywistości nie jest tak dlatego, że ludzie mogliby powiedzieć: 'Być może to ta (tj. Szerua-eterat) zajmuje ważniejszą pozycję (na dworze) niż ona?'. A jednak, ja, Szerua-eterat, jestem najstarszą córką urodzoną w oficjalnej siedzibie Aszur-etel-ilani-mukinni (tj. Asarhaddona), wielkiego i prawego króla, króla świata, króla Asyrii, podczas gdy ty jesteś tylko synową, panią domu Aszurbanipala, najstarszego syna króla urodzonego w oficjalnej siedzibie Asarhaddona, króla Asyrii”Oppenheim A.L., Letters..., s.