capensis tworzą 54 pary chromosomów.
Budowa ciała thumb|Piaskogrzeb przylądkowy na rycinie amerykańskiego leksykonu z 1911 roku Piaskogrzeb przylądkowy jest gryzoniem o średniej wielkości, o cylindrycznej budowie ciała, z dość krótkimi, lecz grubymi kończynami. Sierść jest gruba, wełnista, wybarwiona na rudo, rudobrązowo lub żółtawo. Kończyny pokrywa biały włos. Stopy są duże, od spodu pokryte grubą skórą. W części brzusznej ubarwienie jest srebrzyste. Ogon określa się jako krótki, różowy, pokryty grubym, sztywnym, białym włosem. Głowa jest duża, z sierścią czarną lub ciemnorudą i z charakterystycznymi plamami: biały pierścień wokół uszu, czarne policzki, biały nos i jasne obwódki wokół małych oczu. W efekcie przystosowania gatunku do życia pod powierzchnią ziemi piaskogrzeb przylądkowy ma zredukowane uszy (brak małżowin), oczy i ogon. Z kolei, jak na zwierzę kopiące tunele, pazury ma stosunkowo słabo rozwinięte. Sztywna i szorstka sierść wokół ust pozwala na chronienie jamy ustnej przed nadmiernymi zanieczyszczeniami ziemią. Wibryssy dość krótkie – 1–2 cm.
Dymorfizm płciowy nie jest widoczny. Prącie i jądra samców są schowane. Samice mają trzy pary sutek – 2 piersiowe i 1 pachwinową.