Tomasz Sitjar Fortiá, Tomás Sitjar Fortiá (ur. 21 marca 1866 w Geronie, zm. 19 sierpnia 1936 w Gandii) – błogosławiony Kościoła katolickiego, męczennik okresu wojny domowej w Hiszpanii, ofiara prześladowań antykatolickich, prezbiter, jezuita.
Życiorys Do nowicjatu Towarzystwa Jezusowego wstąpił 21 lipca 1880 w Saragossie. Studiował filozofię i teologię w Tortosie. Sakrament święceń otrzymał w 1900 roku. Był wykładowcą w seminarium diecezjalnym w Montevideo, Sarrii, a później superiorem w Tortosie i Tarragonie (1923–1929). Skierowany do Gandii pełnił tam obowiązki rektora. Po wprowadzeniu w 1932 r. przez rząd republikański dekretu o likwidacji zakonu jezuitów w Hiszpanii, na terenach opanowanych przez republikanów pozostało 660 zakonników. Spośród stu szesnastu jezuitów zamordowanych w latach 1936–1937 Tomasz Sitjar Fortiá jest jednym z jedenastu beatyfikowanych męczenników, którzy mimo narastającego terroru kontynuowali posługę wśród wiernych, otaczając opieką jezuitów pozostałych na miejscu po zamknięciu kolegium. Do wybuchu wojny domowej w lipcu 1936 roku mieszkał ze współbratem Piotrem Gelabertem Amerem. Został aresztowany w nocy 25 lipca i umieszczony w prowizorycznym więzieniu, na które zaadaptowano budynek szkolny, razem z Piotrem Gelabertem Amerem, Rajmundem Grimaltós Monllorem i Konstantynem Carbonell Sempere.