niepełnosprawność, brak samodzielności w wykonywaniu codziennych czynności zwiększona śmiertelność - utrata masy mięśniowej, a zwłaszcza siły mięśniowej jest istotnym czynnikiem ryzyka zgonu w średnim i podeszłym wieku. większe ryzyko infekcji, zwłaszcza w przypadku zakażeń szpitalnych rozwój insulinooporności, mięśnie są największym „receptorem” insulinowym w organizmie zwiększone ryzyko cukrzycy typu 2 zwiększony rozwój stanów zapalnych rozwinięcie otyłości sarkopenicznej, otłuszczenie mięśni (marmurkowatość) osteoporoza osłabienie przepony może zwiększyć ryzyko przepukliny roztworu przełykowego utrata masy mięśniowej wpływa na zaburzenie termoregulacji, przy zakażeniu może dojść do utraty reakcji obronnej organizmu w postaci gorączki.
Profilaktyka i leczenie Celem leczenia jest poprawa siły mięśniowej i zapobieganie powikłaniom. kinezyterapia – ćwiczenia oporowe oraz połączenie ćwiczeń oporowych w programach multimdalnych z aerobowymi – jedyna udokumentowana, skuteczna terapia zespołu sarkopenicznego. suplementacja białkowa – rola wspomagająca regularna suplementacja aminokwasów egzogennych rozgałęzionych BCAA i spożywanie pokarmów bogatych w te aminokwasy, zwłaszcza leucyny, wpływa korzystnie m.in.