Konstantyn Carbonell Sempere Constantino Carbonell Sempere (ur. 12 kwietnia 1866 w Alcoy, zm. 23 sierpnia 1936 w Tabernes de Valldigna) – błogosławiony Kościoła katolickiego, prezbiter, męczennik okresu wojny domowej w Hiszpanii, ofiara prześladowań antykatolickich, jezuita.
Życiorys Do Towarzystwa Jezusowego został przyjęty 12 kwietnia 1866 roku. Sakrament święceń przyjął w 1901 po czym skierowany został do pracy w kolegium jezuickim w Gandii, gdzie prócz działalności dydaktycznej pełnił obowiązki przełożonego i ekonoma. Powołanie realizował jako spowiednik. Po wprowadzeniu w 1932 roku przez rząd republikański dekretu o likwidacji zakonu jezuitów w Hiszpanii, na terenach opanowanych przez republikanów pozostało 660 zakonników. Spośród stu szesnastu jezuitów zamordowanych w latach 1936–1937 Konstantyn Carbonell Sempere jest jednym z jedenastu beatyfikowanych męczenników, którzy mimo narastającego terroru kontynuowali posługę wśród wiernych, otaczając opieką jezuitów pozostałych na miejscu po zamknięciu kolegium. Po aresztowaniu, które nastąpiło 26 lipca 1936, umieszczony został w prowizorycznym więzieniu, na które zaadaptowano budynek szkolny, razem z Piotrem Gelabertem Amerem i Rajmundem Grimaltós Monllorem, dołączając do uwięzionego wcześniej Tomasza Sitjara Fortiy.