14 września 2002 r., Zoff dostał walkę o mistrzostwo świata WBO w kategorii lekkiej. Jego rywalem był niepokonany obrońca tytułu, Artur Grigorian. Włoch przegrał jednogłośnie na punkty (3x 113-115) po bardzo wyrównanej batalii na terenie rywala. 25 stycznia 2003 r. w walce o mistrzostwo Europy w kategorii lekkiej zmierzył się z Brytyjczykiem Jasonem Cookiem. Po 12. rundach, niejednogłośnie na punkty zwyciężył Cook, tracąc pas już przed walką z powodu niezmieszczenia się w limicie kategorii lekkiej. Ponadto był na deskach w 2. rundzie, a wynik uznano za krzywdzący dla Włocha. 7 lipca zdobył mistrzostwo Europy, pokonując Davida Burke’a. Pas ten obronił jeszcze 4krotnie, dążąc do kolejnego pojedynku o mistrzostwo świata.
17 czerwca 2005 r., Zoff zmierzył się z Leavanderem Johnsonem w walce o zwakowane mistrzostwo świata IBF w kategorii lekkiej. Walka miała dość zacięty przebieg, ale z przewagą Amerykanina. W 7. rundzie, Johnson doprowadził do liczenia Zoffa, po którym nie zdołał dojść do siebie i sędzia postanowił przerwać walkę.