Obserwacje pasma promieni X w tych wybuchach czasami wskazują na ekspansje rozmiaru (promienia) obiektu i stąd strumień promieni X w piku emisji powinien być związany z jasnością Eddingtona, która z kolei może zostać obliczona, o ile znana jest masa gwiazdy neutronowej (powszechnie przyjmowanym założeniem jest 1,5 ). Ta metoda pozwala na określenie odległości do niektórych rentgenowskich układów podwójnych. Takie układy o małej masie są słabo widoczne w paśmie optycznym, co czyni pomiary ich odległości bardzo trudnymi. Masery międzygwiezdne – mogą być użyte do uzyskania odległości do obiektów galaktycznych (a nawet niektórych pozagalaktycznych) dzięki emisji maserowej. Cefeidy i nowe Poszczególne galaktyki w gromadach Związek Tully’ego-Fishera Związek Faber-Jacksona Supernowe Ia – mają bardzo dobrze określoną maksymalną absolutną wielkość gwiazdową jako funkcję kształtu ich krzywej blasku i są przydatne w określaniu pozagalaktycznych odległości do kilkuset Mpc (wyjątkiem jest SN 2003fg, supernowa Ia o nietypowej naturze) Przesunięcie ku czerwieni i prawo Hubble’a